Abstract
Negativna emocionalna stanja kao što su depresija, anksioznost i trauma mogu imati zajednički osnovni mehanizam: kognitivni stil obrade koji senzornim dokazima dodeljuje neobično nisku preciznost, čime se već postojeća uverenja ili priori dobijaju veću težinu. Kada su ovi priori uglavnom negativni, pojedinci imaju tendenciju da tumače dolazeće informacije — i iz spoljašnjih čula i iz unutrašnjih stanja kao što su pamćenje i svest o telu — kroz prizmu povezanu sa pretnjom, čak i ako su sami dokazi neutralni. Ovo umanjenje značaja čulnih ulaza može stvoriti samopojačavajuće cikluse, u kojima se iskustva doživljavaju negativno, čime se dodatno učvršćuju negativni priori i produbljuje stanje. Ovaj model potvrđuju nalazi kao što su smanjena čulna oštrina i oštećeno autobiografsko pamćenje kod pogođenih pojedinaca. Potencijalne terapijske intervencije, uključujući specifične psihoterapije, somatske prakse, meditaciju i određene farmakološke agense (npr. ketamin, psihodelike), mogu delovati tako što poboljšavaju senzornu preciznost ili modulišu dominaciju priorskih verovanja, nudeći ujedinjeno viđenje ovih stanja i njihovog lečenja. – AI-generisan apstrakt.